Հրեշտակները բաժանվում են ինը դասի։ Հրեշտակների մեջ եղել է սատանան իր հրեշտակներով, որոնք Աստծո դեմ գործած ապստամբության պատճառով ցած նետվեցին երկնքից։ Այս իրողությունից հետո է, որ ամենալուսավոր հրեշտակը ստացավ սատանա անունը, որը նշանակում է հակառակորդ։ Այս առումով չափազանց տարօրինակ է աղանդավորներից հատկապես Եհովայի վկաների դիրքորոշումը սատանա բառի նկատմամբ. հասկանալի չէ, թե ինչու են նրանք իրենց Աստվածաշնչում, Սուրբ Հոգի փոքրատառ գրելով, սատանա բառը միշտ գրում են մեծատառով։ Իսկ գուցե հենց սա էլ հասկանալի է դարձնում ամեն ինչ։
Հրեշտակապետաց տոնի օրը Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում Պատարագ է մատուցվում զանգականտան տանիքի ներքո, իսկ հավատացյալ ժողովուրդը եկեղեցում ունկնդրում է Պատարագը։ Պատարագի արարողության ավարտին քահանան վերևից իջնում է եկեղեցի, ընթերցում Ավետարանը և արձակում ժողովրդին։
Հակոբ նահապետը իր եղբորից փախչելու ժամանակ մի տեսիլք տեսավ։ Հրեշտակները աստիճանի վրայով իջնում ու բարձրանում էին։ Այս տեսիլքը ցույց էր տալիս այն իրողությունը, որ մարդը միայնակ չէ երկրի վրա` թողնված աշխարհի ուժերին, այլ հրեշտակները սպասավորում են մարդուն, ինչպես նաև բարձրացնում են աղոթքները և իջեցնում Աստծո ողորմությունները։ Պողոս առաքյալը եբրայեցիներին ուղղված թղթում ցույց է տալիս Քրիստոսի գերազանցությունը բոլոր երկրային արարածներից և հրեշտակներից։ Նա նաև փիլիպեցիներին ուղղված թղթի 2-րդ գլխի 6-րդ համարում ցույց է տալիս Քրիստոսի հավասարությունը Հայր Աստծուն, ինչը նույնանում է Քրիստոսի Ես և Իմ Հայրը մի ենք (Հովհ. 10.30) խոսքերի հետ։ Եբրայեցիներին ուղղված թղթում հենց առաջին գլխից սկսած (4-14) առաքյալը ցույց է տալիս, որ Քրիստոս գերազանց է անգամ հրեշտակներից և հրեշտակ չէ, ինչպես որ այսօր մոլորեցնում են որոշ աղանդներ։ Պողոս առաքյալն այստեղ բացատրում է նաև Քրիստոսի մեկ այլ խոսքը, ըստ որի Հայրը ավելի մեծ է (Հովհ. 14.28)։ Սա Քրիստոս ասել էր` նկատի ունենալով իր նեղություններն ու նախատեսվող չարչարանքները։ Այսպես է բացատրում նաև Պողոս առաքյալը եբրայեցիներին ուղղված թղթի 2-րդ գլխի 9-րդ համարում. «Բայց տեսնում ենք փառքով ու պատվով պսակված Հիսուսին, որ մի փոքր հրեշտակներից ավելի ցած էր դասվել մահվան չարչարանքները հանձն առնելու պատճառով»։ Առաքյալը թղթի հենց առաջին գլխում նշում է, որ հրեշտակները երկրպագում են Քրիստոսին (6), և ընդգծում, որ Քրիստոսի մասին Հայրն Ինքը ասել է. «Աստված, Քո աթոռը հավիտյանս հավիտենից է» (8)։ Եվ այստեղ մի քանի անգամներ առաքյալը, Քրիստոսին Աստված կոչելով, ցուց տալիս Նրա աստվածությունը, ինչպես նաև Նրա կողմից տիեզերքի ստեղծումը (10)։
Ադամ քահանա Մակարյան. Քրիստոնեության իսկությունը (գիտելիքներ հավատացյալներին)
