Բուլղարիայում հայապահպանության, մայրենի լեզվի ուսուցման, հայոց լեզվով հաղորդակցության հարցերի մասին www.bekum.am կայքի միջոցով իր մտորումներն է արտահայտել Բուլղարիայի հայոց թեմի առաջնորդ Իսահակ Վարդապետ Պողոսյանը:
————————————————
Եկեղեցու և յուրաքանչյուր թեմական միավորի հիմնական առաքելությունը Քրիստոսի վարդապետության քարոզությունն է:
Հայ եկեղեցու կյանքում, առնչված մեր ժողովրդի բավական ինքնօրինակ պատմությանն ու ճակատագրին, հավասարապես իրականացվում է նաև ինքնության բացահայտման և ազգային գիտակցության ամրագրման աշխատանք: Սա իրեն բոլոր թերացումներով ու առավելություններով հանդերձ, որքան էլ որ դժվարին, երբեմն թերագնահատվող ու անգամ չհասկացվող, նույնքան էլ կարևոր ու անմերժելի, անփոխարինելի ծառայություն է, որի վկան, վկայությունն ու երաշխավորը հենց մեր ժողովուրդն է իրեն բոլոր մակարդակներով:
Ընդհանրապես յուրաքանչյուր երկիր ու աշխարհագրական միջավայր բնականաբար ունի և պետք է որ ունենա իրեն բազմաբովանդակ խնդիրները, որպիսիք այսպես-այնպես ներազդում են տվյալ հարթության մեջ ապրող հանրության վրա: Այս է հիմնական պատճառներից մեկը, որ մեր հայրենակիցներից շատեր, ուր որ ապրում են, կամա-ակամա դառնում են այդ մշակույթի կրողները: Եվրոպայում և մասնավորաբար Բուլղարիայի Հայոց թեմում առավել ևս:
Խնդիրներն ու խնդրահարույց իրավիճակները շատ են: Սկսած ամենապարզ հարաբերություններից մինչև ամենադժվարին հայեցակարգերը: Բայց միանգամայն պարզ է, որ այստեղ հայկական մշակույթի, դպրոցի ու եկեղեցու դերն անուրանալի է: Հետևապես մեր հիմնական խնդիրը, կարճ ասած` հայապահպանությունն է՝ բառի ամենաիսկական իմաստով, սակայն որքանով որ Եվրոպայում դա հնարավոր է:
Այս նպատակին ընդառաջ, խոսելուց ավելի անհրաժեշտ է համբերատար գործել, օրինակ տալ, միջոցներ հայթայթել, ապահովել ինչպես համերաշխություն ու փոխադարձ հասկացողություն մարդկաց ու հաստատությունների միջև, այնպես էլ կենդանի ու անհրաժեշտ հաղորդակցություն հայրենիքի ու այլ կառույցների հետ: Մանավանդ նկատի ունենալով ներկա աշխարհի մարտահրավերները:
Փակ աչքով արդեն տեսանելի է, որ աշխարհն ու մարդկությունը, ծուռ աճող ծառի նման, բոլորովին այլ ճանապարհով են ընթանում: Ամենուր նկատելի է շարունակ աշխարհականացման ու այլասերումի վտանգը, պակասում է իրական լուսավորությունը. իսկ ի տեղի «լուսավորության» քարոզվում են միանգամայն այլ երևույթներ: Իրատեսորեն, թվում է թե անկարելի է այս հոսանքին հակառակ գնալ:
Սակայն մենք այլ ճանապարհ էլ չունենք: Մարդկությունն ավելի դժվարին իրավիճակներ էլ է հաղթահարել: Եվ վերջապես, առանց Աստծո ու հայրենիի, ինչպես բանաստեղծը պիտի նկատեր, գուցեթե կարելի է չմեռնել, բայց ապրելն անհնարին է:
Մեզանում անթաքույց կարող ենք հաստատել, որ թեև շատ են դժվարությունները, այդուհանդերձ առկա է բավական աշխույժ ու հոսող կյանք, այդ թվում և հայկական կյանք, ու հատկապես հայկական կյանք:
Ունենք 11 եկեղեցի, բավարար թվով եկեղեցական սպասավորներ, 13 ծխական միավոր, մի շարք կազմակերպություններ ու ամենուր մանավանդ նվիրյալ հայորդիներ, ովքեր իրենց նախանձախնդիր կեցվածքով շատերի ու մանավանդ օտարների զարմանքը կարող են հարուցել: Մեր հիմնական մտահոգություններից մեկը, եթե կոնկրետանանք, մայրենիի ուսուցման, հայերենով հաղորդակցություն ապահովելու հարցն է:
Մեր ռազմավարությունը, մեզանից շատ ավելի առաջ ամրագրված, մեր ծառայությունն է, իսկ մարտավարությունը`եկող սերնդի երաշխավորությունը, մանավանդ հոգեմտավոր երաշխավորությունը:
Աղբյուր՝ bekum.am
