Երեկ մի անձ այս հարցումն էր ուղղել ինձ: Թէեւ համացանցում եւ այլուր այս հարցմանը տարբեր հոգեւորականներ պատասխաններ տուել են, այնուհանդերձ մտածեցի մէկ անգամ եւս որոշ տեղեկութիւններ հաղորդել այս ուղղութեամբ:
Ուրեմն տօնը հեթանոսական է՞, թէ քրիստոնէական:
Պատասխանս պիտի լինէր` այս տօնը ազգային-քրիստոնէական տօն է եւ իր մէջ ներառնում է տարրեր ու երանգներ թէ նախաքրիստոնէական ժամանակներից եւ թէ յետքրիստոնէական: Ոչ մէկ խնդիր չկայ, ասել եւ բարձրաձայնել, որ կրակ վառելը, նրա վրայից թռչելը, կրակին պաշտամունք մատուցելը եղել է հայերիս մօտ տարածուած նախաքրիստոնէական ժամանակներից: Պատմութիւնը շարունակուել է, փոխուել է նրա հեթանոսական հաւատքը եւ նա ընդունել է քրիստոնէութիւն եւ իր սիրտը բացել Աստծու Միածին Որդուն Յիսուս Քրիստոսին եւ Նրան ընդունել որպէս Միակ ու Ճշմարիտ Աստուած ու Փրկիչ:
Քրիստոնեայ դառնալով հայը չի դադարել հայ լինելուց, նախաքրիստոնէական պատմութիւն ու ինքնութիւն ունենալուց: Եւ, փառք Աստուծոյ, մեր եկեղեցին պահել ու սերունդներին է փոխանցել որոշ հայկական սովորութիւններ ու աւանդութիւններ, որոնք արմատացած են եղել ժողովրդի մէջ: Եւ լաւ է արել, որ պահել է (Այս տողը բոլոր նրանց համար, ովքեր քննադատում են Հայ Եկեղեցու սովորութիւններն ու աւանդութիւնները, որոնք նախաքրիստոնէական ծագում ունեն): Ինչու պիտի չպահեր, չէ որ այդ աւանդութիւնները մեր գոյնն են ու համը, մեր ինքնութիւնը, մեր արմատն ու յիշողութիւնը: Մեր պատմութիւնն են, որը յստակ է, որ չի սկսել քրիստոնէութեամբ: Մաղթում եմ, որ ազգաբոյր սովորութիւններն ու աւանդութիւնները միշտ վառ մնան մեր ժողովրդի զաւակների մէջ եւ փոխանցուեն սերնդէ-սերունդ:
Քրիստոնէութեամբ մենք ձեռք են բերել նոր հաւատք, դարձել ենք դէպի ճշմարիտ Աստուած, ընդունել ենք Նրան որպէս Երկնաւոր Հայր եւ Նրա Որդուն էլ, որպէս Տէր ու Փրկիչ: Քրիստոնէութեամբ մեր պատմութիւնը շարունակուել է ու մենք քայլել ենք դարերի հոլովոյթներով ու շարունակել մեր երթը դէպի յաւիտէնութիւն: Արարել ենք, ստեղծել ուրոյն քրիստոնէական մշակոյթ եւ այն թրծել մեր հայութեամբ, որով էլ մենք այսօր հպարտօրէն ներկայանում ենք աշխարհին, որպէս քրիստոնեայ առաջին ազգ ու պետութիւն:
Իսկ Տեառնընդառաջ բառն արդէն բնորոշում է տօնը քրիստոնէական իմաստով` Տիրոջն ընդառաջ ելնել, քառասնօրեայ մանուկ Յիսուսին դիմաւորել եւ հոգով ու սրտով Նրա հետ լինել` Տէր ընդ ձեզ, Տէրընդեզ, Տէրնտես: Այս գեղեցիկ տօնի առիթով մաղթում եմ, որ նաեւ մեզանից իւրաքանչիւրը հոգեւոր իմաստով ընդառաջ ելնի Տիրոջը, Յիսուս Քրիստոսին ընդունի որպէս լոյսն աշխարհի, բացի իր սիրտն ու հոգին այդ լոյսին եւ լուսաւորուի Տիրոջ յաւիտենական լոյս հաւատքով:
Գրառում՝ www.facebook.com/vardaser?fref=ts
