Նախահայրեր են կոչվում Աբրահամը և նրա որդիները մինչև Քրիստոս: Սակայն ոչ թե ըստ մարմնի որդիները, այլ՝ ըստ հավատի: Ինչպես Քրիստոս ասաց հրեաներին. «Եթե Աբրահամի որդիներ լինեիք, Աբրահամի գործերը կգործեիք…. Դուք հոր կողմից սատանայի զավակներ եք, և ձեր հոր ցանկություններն եք ուզում կատարել» (Հովհ. Ը 39, 44): Քանզի Տերը որդի է կոչում հավատից ծնվածներին: Այդպես և Նիկիայի սուրբ ժողովի հայրերը՝ ոչ թե ըստ մարմնի են մեր հայրերը, այլ՝ ըստ հավատի:
Աստված ասաց Աբրահամին. «Անչափ պիտի օրհնեմ քեզ և երկնքի աստղերի, ծովեզերքի ավազի չափ պիտի բազմացնեմ քո սերունդը» (Ծննդ. ԻԲ 17): Ովքեր օրհնության ծնունդ էին, ինչպես Իսահակն ու Հակոբը, իրենց հավատով ու գործերով պայծառ աստղերի նմանվեցին, իսկ Իսմայելի և Եսավի նմանները նվաղեցին չար կռապաշտությամբ և նմանվեցին ծովեզերքի ավազին: Ինչպես աստղերը գիշերն են ծագում, իսկ ցերեկն արեգակի լույսից ծածկվում, այդպես և նախահայրերը կռապաշտության գիշերը ծագեցին և Իմանալի Արեգակի ծագումով ծածկվեցին: Քանզի մարգարեները քրիստոնեությանը նախորդող ժամանակները գիշեր անվանեցին, ինչի մասին ասում է Դավիթը. «Կեսգիշերին ելնում էի գոհություն մատուցելու Քեզ Քո արդար դատաստանների համար» (Սաղմ. ՃԺԸ 62): Եվ ինչպես գիշերը ծովում նավարկողները կարոտ են աստղերի առաջնորդությանը, այդպես էլ կռապաշտության խավարում խարխափողները կարոտ են բանական աստղերին:
