Երբևէ չէի մտածի, որ կարելի է խոսել եվրոպական ժողովրդավարության մասին, միաժամանակ ելույթների բոլոր թեզերը հիմնավորել զուտ բոլշևիկյան մարտնչող անաստվածության հանրահռչակած գաղափարների վրա։
«Կղերաֆեոդալական» ձևակերպումը ամենազավեշտալի և անտրամաբանականն է, մանավանդ, երբ այդ բառով փորձ է կատարվում էլեկտորատին ատելության նոր թիրախ տալ, կամ մոռացնել սեփական անպատասխանատվությունը, անկարողությունը, ձախողումները։ ՀՀ կառավարումը ստանձնած մարդը և մարդիկ պետք է կարող լինեն խոստովանել, որ մենք կորցրել ենք տարածքներ, արժանապատվություն, դերակատարություն, միասնություն, ոչ թե նրա համար, որ իրենց խանգարել են, այլ որովհետև իրենք ունակ չեն կառավարելու, ունակ չեն խոստովանելու, որ որևէ կեղծիք չի փոխում իրողությունները, որոնցում ցավոք սրտի ապրում ենք։
Պետք է վերջապես հասկանալ, որ պետությունը կայացած է, երբ պետական կառույցները կարողացել են 6 տարվա ընթացքում գոնե հաղթահարել բամբասկոտ առևտրականի հոգեբանությունը։
Վեհափառ Հայրապետի մուտքը Սարդարապատի հուշահամալիր խոչընդոտելու բոլոր բացատրությունները ջախջախվում են մեկ մարդու փոքրոգության, ճղճիմության և թուլամորթության ժայռի վրա։ Ամենասարսափելին արդարացնողների փաստարկներն են, իբրև թե օբյեկտիվ վերլուծությունները, որոնք ևս մեկ անգամ ապացուցում են, որ մեր ժողովրդի համար ամենաառաջնային հրամայականը ապաշխարությունն ու դարձն է, ատելության մերժումը և իրականության ընդունումը, որտեղ մենք պետք է վճռականորեն որոշենք, որ այլևս չպիտի մեկ մարդու անգրագիտության, փասռասիրության, մանիպուլացիաների և ճամարտակությունների զոհը և կրողը լինենք։
Տեր Տիգրան քահանա Բադիրյան
