Շատ վաղուց լեռներում ապրում էր մի հարուստ մարդ: Նա ուներ մեծ ոչխարների հոտ և նույնքան ընկերներ:
Մի օր նրա տուն եկավ աղետ: Նրա անասնոց մի գիշեր գողեր մտան և գողացան բոլոր ոչխարներին: Երբ սեփականատերը առավոտյան եկավ անասնոց որպեսզի քշի իր հոտին արոտավայր, ոչ մի ոչխար չկար: Սեփականատերը ծանր շունչ քաշեց ու լաց եղավ: Ամբողջ իր երկար տարիների աշխատանքը ապարդյուն էր, իսկ ընտանիքը մեկ գիշերվա ընթացքում դարձավ աղքատ:
Շուտով ամբողջ թաղամասն իմացավ, թե ինչ է պատահել, ոչխարների փարախ տիրոջ հետ: Անցավ ևս մեկ օր և լուսաբացին սեփականատերը տեսավ մի փոշու ամպ ճանպարհի վրա: Այն գնալով մեծանում և մեծանում էր: Շուտով նա կարողացավ տեսնել մարդկանց ամպի փոշու մեջ: Դա նրա ընկերներն էին: Յուրաքանչյուրն իր ընկերներից գալիս էր ոչ թե դատարկ ձեռքերով, այլ տանում էր իր հետ փոքր ոչխարների հոտ: Երբ նրանք մտան նրա բակ նա հասկացավ, որ իր ընկերները եկել իրեն օգնելու: Այդ օրվանից հոտը դարձավ մի քանի անգամ մեծ քան նախկինում: Ամեն անգամ առավոտյան, երբ նա գնում էր դուրս հանելու իր հոտը, նա հիշում էր իր ընկերների աչքերը, որոնք փրկեցին իր ընտանիքի կյանքը:
Աղբյուր՝ https://www.facebook.com/photo.php?fbid=3881237347032
