Ես ուզեցի բարձրացնել այս հարցը, որովհետև վտանգավորություն եմ տեսնում, ուստի խոսքս ուղղում եմ ոչ միայն Ուկրաինայի հայությանը, այլև ուզում եմ, որ այս մասին իմանան նաև Հայաստանում: Առաջին հայացքից թվում է, թե մի անհեթեթ պատմություն է՝ կապված մի ձախողակ մարդու գործունեության հետ: Խոսքը գնում է Հայկ Աղվանյանի մասին, որն ապրում է Կիևում: Ժամանակին եղել է Կիևի հայ համայնքի նախագահի տեղակալը, բայց հեռացվել է այդ պաշտոնից՝ իր անհարիր և տգեղ վարքի պատճառով:
Հայաստանում Թավշյա հեղափոխության ժամանակ և հետո, այս անձը գալիս էր Հայաստան, նկարվում՝ իբրև հեղափոխության ակտիվիստ, լուսանկարներ ու հրապարակումներ էր անում՝ իբրև հեղափոխության ջատագով:
Քանի որ Ուկրաինայի հայությունը հիմնականում մեծ ոգևորությամբ և ուրախությամբ ընդունեց Հայաստանի թավշյա հեղափոխությունը, հիմա էլ բոլորս սպասումներ ունենք Հայաստանի այսօրվա և վաղվա գեղեցիկ ապագայի համար: Նորմալ ենք վերաբերվել, որ Հայկ Աղվանյանը ոգևորված էր Հայաստանի հեղափոխությամբ, բայց միշտ կասկածել ենք, թե ինչու՞ է այս մարդը իրեն այդքան ռեկլամում կապելով իրեն հեղափոխության հետ:
Մենք գիտենք, որ Հայաստանում այժմ դժվար ժամանակներ են՝ առջևում ընտրություններ են: Ուկրաինայում ավելի բարդ վիճակ է, հայտնի է, որ որոշ սահմանամերձ մարզերում անգամ պատերազմական իրավիճակ է հայտարարված, և Ուկրաինայի հայությունը՝ ինչպես ամբողջ Ուկրաինայի ժողովուրդը, գտնվում են հոգեբանական բարդ իրավիճակում:
Ամեն օր Ուկրաինայի Հայ եկեղեցիներում աղոթք է բարձրացվում առ Աստված՝ Հայաստանում և Ուկրաինայում, խաղաղության հաստատման համար: Եվ այս օրերին, այս պարագայում, այս հայ մարդը Ուկրաինա երկրում ռուսերեն լեզվով իր ֆեյսբուքյան էջում հրապարակումներ է անում Ուկրաինայի Հայ եկեղեցու և եկեղեցու սպասավորողների դեմ: Կիևում կառուցվող հայկական եկեղեցու վերաբերյալ մեղադրանքներ է գրում՝ իբրև թե կառուցման ժամանակ մենք հողային խախտումներ ենք արել, մեղադրում՝ կոռուպցիայի մեջ…
Նորից եմ կրկնում՝ Ուկրաինա երկրում ոչ թե հայերենով, այլ ռուսերենով գրում է հրապարակումներ, սուտ ու կեղծ տեղեկություններ տարածելով: Փաստորեն վարկաբեկում և պախարակում է մեր համայնքը, մեր անունն ու պատիվը, և հատկապես փորձում է ստվել գցել Մարկոս Սրբազանի հեղինակության վրա:
Մարկոս Սրբազանի ամենօրյա նիստ ու կացը գիտի ոչ միայն Ուկրաինայի հայությունը: Փառք Աստծու՝ Սրբազանին ոչ միայն ճանաչում՝ այլև մեծ սիրով ու հարգանքով են ընդունում Ուկրաինայի բոլոր կոնֆենսիաներն ու եկեղեցիները, և ընդհանրապես բոլոր նրանք, ովքեր առնչություն ունեն Ուկրաինայի հայության և եկեղեցու հետ: Ես որպես Ուկրաինայում երկար տարիների բնակիչ ու հայ մշակութային և հասարակական գործիչ, վսահորեն կարող եմ ասել Ուկրաինայի հայության անունից, որ մենք միշտ ուրախությամբ ենք նշում՝ երախտապարտ լինելով Աստծուն և Մայր Աթոռ Էջմիածնին, որ Ուկրաինայում ունենք Մարկոս Սրբազանի նման հոգևոր Առաջնորդ և Կիևի Հայ եկեղեցում՝ մեր սիրելի Տեր Կարապետի պես քահանա:
Մենք ուրախ ենք, ոգևորված և հարստացած մեր եկեղեցու կիրակնօրյա քարոզներով ու աղոթքներով: Հայ համայնքը կազմակերպվում և համախմբվում է եկեղեցու շուրջ: Մենք ապրում ենք եղբայրական սիրո քրիստոնեական կյանքով ու ոչ մի վտանգ չէի տեսնի, բայց պարզվում է, որ մի հայամոռաց մարդ՝ ռուսերեն լեզվով տարածում է կեղտոտ հերյուրանքներ՝ մեր իսկ հայերիս նկատմամբ՝ փաստորեն օտար երկրում վարկաբեկելով հայի բարի համբավը:
Ես անգամ սա վտանգավոր չէի համարի, եթե մենք այս պարագայում շատերս չտեսնեինք այն վտանգավոր կապը, որ ձգվում է Հայաստանում աղանդավորական, հակահայկական ու հակաեկեղեցական շարժումից և փորձում է ծիլ ու ճյուղ տալ Ուկրաինայում: Մենք չգիտենք, թե ո՞վ է նրան նեցուկ և սնուցող հանդիսանում Հայաստանից, կամ էլ՝ ո՞վ է նրա նեցուկն ու սնուցողը Ուկրաինայում:
Ամեն դեպքում ուզում եմ հայտարարել, որպեսզի մեր ժողովուրդն իմանա թե՛ Հայաստանում և թե՛ Ուկրաինայում՝ ես որպես հայ քրիստոնյա համբուրում եմ Սրբազանի Խաչ ու Գավազան բռնող աջը և ներողություն խնդրում Մարկոս Սրբազանից, որ մենք թույլ ենք տվել դավաճան, խաբեբա, անմաքուր մարդուն այսքան երկար ժամանակ բարբաջել մեր եկեղեցու ու մեր ժողովրդի հեղինակության դեմ:
Վերջում կուզեի դիմել Աղվանյան Հայկին. – Հայերեն գիտես, ինչո՞ւ ես ռուսերեն գրում: Քեզ ի՞նչ է պատահել երիտասարդ, ո՞վ կամ ի՞նչն է խփել գլխիդ, միտքդ ինչո՞ւ է մթագնել, դու ծնունդով հայ… Ինչո՞ւ ես հայկականը պախարակում, ո՞ւմ վրա ես աշխատում տղա, և ինչի՞ համար….
Բորիս Եղիազարյանի ֆեյսբուքյան էջից
