Ես Տեր Եզնիկ քահանա Մալխասյանն եմ: Ձեռնադրվել եմ քահանա 2008 թվականին և հոգևոր ծառայության եմ կորչվել Արարատի մարզի Վեդի քաղաքում՝ որպես Ս. Աստվածածին եկեղեցու հոգևոր հովիվ:
Հիվանդությանս (հայտնաբերվել է գլխուղեղի ուռուցք) բուժման նպատակով գտնվում եմ Գերմանիայում: Բուժման ընթացքում մշտապես հետևել եմ Հայ Եկեղեցու գործունեությանը՝ թե՛ Հայրենիքում և թե՛ Սփյուռքում: Այդ ընթացքում հանդիպել եմ Եկեղեցու և Հայոց Հայրապետի վերաբերյալ մի շարք ամբաստանությունների, որոնց հրապարակային անդրադառնալու կարիք չեմ զգացել՝ հաշվի առնելով հեղինակներին և նրանց առաջ քաշած խնդիրները: Սակայն վերջին օրերին եկեղեցական կյանքում տեղի ունեցող իրադարձությունների ինձ համար խիստ մտահոգիչ լինելը ստիպեց արտահայտվել հրապարակավ:
Զարմանալի և առնվազն տարօրինակ է, որ այս «շարժման» հրահրողը (գոնե տեսանելի) Հայր Կորյունն է, որին միացել են մեկ-երկու դիմագիծ չունեցող հոգևորականներ: Սակայն սա դեռ այնքան զարամանալի չէ, որքան այն ցավալի իրողությունը, որ վերոնշվածներին հետևում են մեր Սուրբ Եկեղեցու ազնիվ հավատացյալներ (գոնե ես ուզում եմ այդպես մտածել):
Հիվանդությանս հայտնաբերվելու օրերին, ինչպես յուրաքանչյուր մարդ ես նույնպես ներքուստ տեղի-անտեղի չարանում էի բոլորի և ամեն ինչի նկատմամբ:
Սակայն երբևէ ինձ իրավունք չեմ վերապահել՝ որպես հոգևորական, հրապարակավ հանդես գալ Հայ Եկեղեցու, նրա Գահակալի և ողջ հոգևորականության դեմ: Առնվազն և մեղմ ասած անհասկանալի և անընդունելի են Հայր Կորյունի ամբաստանությունները իր միաբանակից եղբայրների, եպիսկոպոսների, Գարեգին Բ Հայոց Հայրապետի, ինչպես նաև Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոս Արամ Ա Վեհափառի հասցեին հնչեցրած անհիմն և անտեղի հայտարարությունները: Ավելին: Հայր Կորյունը ինչպե՞ս է համարձակվում մեղադրանքներ հնչեցնել այնպիսի մարդկանց հասցեին, ինչպիսիք են Վազգեն Ա և Գարեգին Ա կաթողիկոսները, սպարապետ և ազգային հերոս Վազգեն Սարգսյանը և այլք, որնք վայելում են անսակարկ ժողովրդականություն և սեր ու իրենց գործունեությամբ նպաստել են ոչ միայն Հայ Եկեղեցու պայծառացմանը, այլև՝ Հայրենիքի և Սփյուռքի կայացմանը:
Ես հպարտ եմ, որ ներկայացնում եմ Հայ Առաքելական եկեղեցին, ես հպարտ եմ, որ մեր Եկեղեցին ունի նման Գահակալ և նեղ-անձնական շահերից բարձր կանգնած միասնական և իրենց Հայրապետի շուրջ համախմբված հոգևոր եղբայրներ, ես հպարտ եմ, որ ծառայում եմ Արարատյան Հայրապետական թեմում՝ Գերաշնորհ Տ. Նավասարդ արք. Կճոյանի իշխանության ներքո:
Խնդրում եմ Գարեգին Բ Հայրապետի հրաժարականի պահանջով փողոց դուրս եկած մեր հոգևոր եղբայրներին ու սիրելի հավատացյալներին, որ դադարեցնեն և ետ կանգնեն Ազգընտիր Հայրապետի հրաժարականի պահանջից և որդեգրած գործելաոճից, որպեսզի չպառակտվի մեր Սուրբ Եկեղեցու միասնությունը, նույն Եկեղեցու հոգևորականների և հավատացյալների միջև թշնամանք չսերմանվի և ԳՆԱՆ ԽՆԴԻՐՆԵՐԻ ԿԱՆՈՆԱԿԱՆ ԵՎ ԼՈՒԾՄԱՆ ԻՐԱՏԵՍԱԿԱՆ ՃԱՆԱՊԱՐՀՆԵՐՈՎ:
Տ. Եզնիկ քահանա Մալխասյան
