Շոգմոգերն այն մարդիկ են, ովքեր անձնական շահի համար շողոքորթում են ու մարդահաճության համար զբաղվում են չարախոսությամբ։ Շոգմոգներին հատուկ են գաղտնի փսփսուքներն ու տրտունջները, նրանք «հետամուտ են իրենց ցանկություններին, ամբարտավանությամբ են խոսում, իսկ իրենց շահի համար երեսպաշտություն անում» (Հուդա 16)։
Փսփսուքներին բնորոշ է նաև չարախոսության մի այլ տեսակ՝ քսություն, որը կատարվում է այստեղ-այնտեղ՝ սրա-նրա ականջում բամբասելով, թշնամություն գցելու մարդկանց միջև՝ «պղտոր ջրում» սեփական շահին հասնելու համար։ Քսությամբ զբաղվող մարդիկ խառնակիչ ու հասարակության ամբոխիչ են, և նրանց պատճառած վնասը հաճախ այնքան մեծ է լինում, որ աստվածաշնչյան «Սիրաքի իմաստությունը» գրքի հեղինակն ասում է. «Քսուն ու երկբանն առհասարակ թող անիծվեն, քանզի խաղաղության մեջ գտնվող շատ մարդկանց կործանեցին…. ամուր քաղաքներ ավերեցին և մեծամեծների ապարանքները քանդեցին» (Սիրաք 28։15-17)։
