Գաղտնիք չէ, որ մարմնի մեջ երեք տեսակի մարմնական շարժումներ են լինում:
Առաջինը՝ ՆՐԱ ԲՆԱՏՈՒՐ, ԲՆԱԿԱՆ ՇԱՐԺՈՒՄՆ Է, որը, սակայն, խիղճը ծանրաբեռնող ոչ մի մեղանչական բան չի անում առանց հոգու համաձայնության, այլ միայն զգացնել է տալիս, որ այն մարմնի մեջ կա:
Մարմնի մեջ մյուս շարժումն առաջանում է ԱՌԱՏ ԿԵՐԱԿՐՈՎ ԵՎ ԸՄՊԵԼԻՔՈՎ ՉԱՓԱԶԱՆՑ ՍՆՈՒՑԵԼՈՒՑ, երբ դրանից առաջացող արյան տապը մարմնի մեջ պայքար է բարձրացնում հոգու դեմ և նրան մղում անմաքուր ցանկությունների: Այդ պատճառով էլ Առաքյալն ասում է. «Մի հարբեք գինով, որի մեջ պոռնկություն կա»: Ինչպես նաև Աստված Ավետարանի մեջ Իր աշակերտներին պատվիրում է. «Զգույշ եղեք ինքներդ ձեզնից, գուցե ձեր սրտերը ծանրանան զեխությամբ և հարբեցողությամբ» (Ղուկ. 21:34): Իսկ ովքեր նախանձախնդիր եղան սրբության և մաքրության կատարյալ չափին հասնելու ճգնակեցական կարգում. հատկապես իրենց միշտ այնպես պիտի պահեն, որ հնարավոր լինի Առաքյալի հետ ասել. «Ճնշելով ամրացնում եմ իմ մարմինը և հպատակեցնում այն» (Ա• Կորնթ. 9:27):
Երրորդ շարժումը ՉԱՐ ՈԳԻՆԵՐԻՑ Է ԼԻՆՈՒՄ, որոնքնախանձելով՝ դրանով են գայթակղում, և ջանում են տկարացնել սրբություն փնտրողներին (արդեն ճգնակյացներին), կամ ճանապարհից շեղել նրանց, ովքեր ցանկանում են մտնել մաքրության դռնով ներս (այսինքն՝ դեռ նոր մտնել ճգնակեցության մեջ):
ՍՈՒՐԲ ԱՆՏՈՆ ՄԵԾ
