“Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների մասին Հայաստանի հանրապետության օրենքով” յուրաքանչյուր մարդու ազատ դավանանքի իրավունքը բերեց նաև քարոզչության, ինչը Հայ Առաքելական եկեղեցում հատուկ է միայն քահանային: Այդ թույլատրելի ազատությունն առանց սահմանների վերածվեց շատ դեպքերում սանձարձակության:
