Մի հողագործ լսում է, որ իրենց երկրի թագավորը հանդիպելու է ժողովրիդ հետ ` մարդկանց ցանկությունները լսելու ու օգնելու համար:
Նա շտապում է դեպի քաղաք` թագավորին տեսնելու և իր խնդրանքներն ուղղելու նրան:
Երեկոյան մտնում է մի պանդոկ, գարեջուր պատվիրում ու նստում մի սեղանի մոտ: Պանդոկ է մտնում գորշ ու մաշված հագուստներով մի աղքատ մարդ: Նստում է հողագործի մոտ ու հարցնում.
-Տեսնում եմ, որ այս քաղաքից չեք, ի”նչ գործով եք եկել այստեղ.
-Իմ երազանքներից մեկը թագավորին հանդիպելն է ու իմ խնդրանքները նրան ասելը,-պատասխանում է հողագործը:
Աղքատ մարդն ասում է.
-Ես կարող եմ քեզ օգնել, որ թագավորին տեսնես:
Այդ ժամանակ պանդոկ են մտնում մեծահարուստ մի քանի մարդիկ ու նստում նրանցից քիչ հեռու: Հողագործը մտածում է, որ այս անվանի մարդիկ ավելի շուտ կարող են օգնել իրեն, քան աղքատ մարդը և գնում է, գարեջուր հյուրասիրում ու նրանց միանում:
Հաջորդ օրը, երբ թագավորն իր շքախմբով անցնում է քաղաքի պողոտայով, հողագործը զարմանում ու ափսոսանք է արտահայտում, բայց ժողովրդի բազմության պատճառով չի կարողանում մոտենալ թագավորին: Թագավորն այն մարդն էր, որ նախորդ օրը անշուք զգեստներով նստած էր իր կողքին….
Հեղինակ` Հովհաննես սարկավագ Մանուկյան
