Ոմանք Աստվածաշնչի ճշմարիտ պատմությունները սխալմամբ կոչում են աստվածաշնչյան առասպելներ: Սակայն հստակ տարբերություններ կան պատմության, առասպելի` միֆի, էպոսի և գրական այլ ժանրերի միջև: Հատկանշական է, որ Աստվածաշնչի պատմությունները չեն տեղավորվում առասպելի ժանրի կատեգորիայի մեջ: Նաև լեզվաբանական իմաստով հունարեն միֆոս բառը հակադրվում է լոգոս բառին նրանով, որ առաջինը խոսք է` կապված երևակայական պատմությունների հետ, որը կարիք չունի պատմական հիմնավորման և նույնիսկ անհրաժշտություն չկա դա անելու, ինչպես օրինակ` Հերակլեսի մասին առասպելը: Իսկ լոգոսը խոսք է, որն ունի պատմական հիմք, և կարելի է դրա վերաբերյալ բերել պատմական հաստատումներ կամ առարկություններ: Եվ Քրիստոս կոչվում է Բանն` թարգմանված հունարեն լոգոս բառից, որով Քրիստոսին կոչել է Ավետարանիչը (Հովհ. 1.1): Նաև այս անվանումը ցույց է տալիս, որ Քրիստոսի հետ կապված իրողությունները, Նրա մասին աստվածաշընչյան վկայությունները առասպել չեն, որով և մեր հավատը հիմնված չէ վերացականի վրա, այլ` հաստատված ու վկայված իրողությունների, և սուտ չեն նաև խոստումները, որ Աստված տալիս է բոլոր Իրեն հավատացողներին:
