«ԻՆՉՊԵ՞Ս ԿԱՐՈՂ ԵՍ ՍՏԵԼ ԱՍՏԾՈՒ ԱՌԱՋ ԵՎ ՇՆՈՐՀԱԿԱԼ ԼԻՆԵԼ ՆՐԱ ՊԱՐԳԵՎՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ, ԵՐԲ ՆԱ ՔԵԶ ՈՉԻՆՉ ՉԻ ՏՎԵԼ…»: (կարդացեք պատմությունը և պարզ կլինի ձեզ համար այս խոսքերի իմաստը)
Ո՞ՒՐ ԵՆ ՀԱԼԱԾՈՂՆԵՐԸ, Ո՞ՒՐ ԵՆ ԱՐԴԱՐՈՒԹՅԱՆ ԵՐԵՍԻՆ ԱՊՏԱԿՈՂՆԵՐԸ ԵՎ ՓՇԵ ՊՍԱԿ ԴՆՈՂՆԵՐԸ: ՆՐԱՆՔ ԱՍՏԾՈՒ ՕՐԵՆՔԻ ՀԱՄԱՁԱՅՆ ԽԱՌՆՎԵԼ ԵՆ ԳԵՐԵԶՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈՇԻՆԵՐԻՆ:
«Երանի ձեզ, երբ ձեզ նախատեն ու հալածեն և իմ պատճառով ձեր մասին ամեն տեսակ չար խոսք՝ սուտ ասեն: Ցնծացե’ք և ուրախացե’ք, որովհետև երկնքում ձեր վարձը շատ է, քանի որ այսպես հալածեցին մարգարեներին, որոնք ձեզնից առաջ են եղել» (Մատթ• 5:11-12), ասում է Հիսուս իր վերջին «երանի»-ի մեջ:
«ԴՈՒ ՍՐԱՆՈՒՄ ԶՐԿՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆ ԵՍ ՏԵՍՆՈՒՄ, ԻՍԿ ԵՍ` ԻՄ ՕԺՏՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆԸ»
Ճգնավորը ապրում էր մենակության մեջ, մոռացված բոլորից, թեև ինքը շատերին էր ծառայել, բայց նրանց ում ծառայել էր, նրա մասին քիչ էին մտածում և խնամում: Մի անգամ հավատացյալներից մեկը, որը գիտեր այս մասին, ներկա է լինում ճգնավորի առավոտյան աղոթքին, ուր նա գոհանում էր Աստծուց Նրա անթիվ բարերարությունների համար. լսելով այս հավատացյալը զարմացած ասում է. «Ինչպե՞ս կարող ես ստել Աստծու առաջ և շնորհակալ լինել Նրա պարգևների համար, երբ Նա քեզ ոչինչ չի տվել…»: Իսկ ճգնավորը համեստորեն պատասխանում է. «Դու կյանքն այնպես չես հասկանում ինչպես պետք է: Դու մտածում ես, որ ես չունեմ ընկերներ, ջերմություն, կերակուր, ոչինչ կարծես թե չունեմ: Բայց ես ուրիշ աչքերով եմ նայում այս ամենին: Տերը նայել է իմ հոգու խորքը և տեսել, որ ես դեռևս մեղքեր ունեմ, որոնք չեմ քավել ու չեմ աճի մինչև այն չափը, որին Ինքը կանչել է ինձ, եթե ինձ չտրվի և քաղցած մնալ և մրսել և միայնակ լինել: Եվ նա ինձ ավելցուկով է տվել թե մարդկանցից անտեսվելն ու մոռացումը և թե զրկվածությունն այն ամենից, ինչ փնտրում են մարդիկ: ԴՈՒ ՍՐԱՆՈՒՄ ԶՐԿՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆ ԵՍ ՏԵՍՆՈՒՄ, ԻՍԿ ԵՍ` ԻՄ ՕԺՏՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆԸ»: Հիանալի պատասխան:
Եթե մեր սերը Քրիստոսի հանդեպ կատարյալ է, ո’չ չարչարանքները և ո’չ էլ մահը մեզ չեն կարող վախեցնել: Աստված հաճախ փորձում է Իր ընտրյալներին՝ համբերության, հավատի ու սիրո մեջ աստվածային վեհ նպատակների իրագործման համար: Դրա լավագույն օրինակը հանդիսանում է Հոբ Երանելին, որն իր ամբողջ ունեցվածքն ու զավակներին կորցնելով հանդերձ, թե’ հարստության և թե’ դժվարությունների ժամանակ չհեռացաւ Աստծուց, ամուր պահեց իր հավատը ու միշտ փառք տվեց Նրան:
Մեր Տերը ծանոթ լինելով մարդու ներաշխարհին ու ապրելակերպին, նոր ձև ու գույն է տալիս դրան: Կյանքը, որն ապրում է մարդը, լի է նեղություններով ու տառապանքներով: Եվ զարմանալին այն է, որ նույն մարդն է դրանց ստեղծողն ու առաջ բերողը, այսինքն մենք ենք նեղություն և տառապանք պատճառում մեր նման մարդկանց:
Հիսուսից հետո ո՞ր մի առաքյալը, ճշմարտախոս և արդար հայրապետը, վարդապետը կամ ճշմարտության ո՞ր մի քարոզիչը չի հալածվել: Սակայն այսօր այդ նոյն հալածվողները իբրև սրբեր զարդարում են Եկեղեցիների Սուրբ Սեղանները; Նրանք պատմության էջերը փայլեցնում են ու դառնում սերունդների ներշնչման աղբյուր: ՍԱԿԱՅՆ Ո՞ՒՐ ԵՆ ՀԱԼԱԾՈՂՆԵՐԸ, Ո՞ՒՐ ԵՆ ԱՐԴԱՐՈՒԹՅԱՆ ԵՐԵՍԻՆ ԱՊՏԱԿՈՂՆԵՐԸ ԵՎ ՓՇԵ ՊՍԱԿ ԴՆՈՂՆԵՐԸ: ՆՐԱՆՔ ԱՍՏԾՈՒ ՕՐԵՆՔԻ ՀԱՄԱՁԱՅՆ ԽԱՌՆՎԵԼ ԵՆ ԳԵՐԵԶՄԱՆՆԵՐԻ ՓՈԾԻՆԵՐԻՆ;
Ճգնավորը իրապես իմաստուն էր և հասկանում էր, որ կատարյալ մարդ գոյություն չունի: Յուրաքանչյուրս էլ մեղավոր ենք և մենք չենք կարող ասել, թե որքանո՞վ ենք արդար կամ անմեղ: Նա հասկացել էր, որ միայն ու միայն Աստված Ինքը գիտի քո չափը գիտության, հավատի, սիրո և անմեղության: Եկեք նմանվենք իմաստուն ճգնավորին և եթե ձեր ընկերներն ու բարեկամները ձեզ լքեն և մոռանան, ուրախ պիտի լինեք, եթե Ձեր աղոթքների շնորհիվ Աստված Ձեզ չմոռանա: ՈՒՐԵՄՆ ԱՂՈԹԵՑԵՔ ԵՎ ՄԻՇՏ ԱՂՈԹԵՑԵՔ: ՄԻ ՕՐ ԱՍՏՎԱԾ ԿԼՍԻ ՁԵՐ ՁԱՅՆԸ ՈՒ ԴՈՒՔ ԿՎԱՐՁԱՏՐՎԵՔ:
