Դանիել մարգարեն սերում էր Իսրայելի թագավորական ցեղից

 Բաբելոնյան գերության ժամանակ նա պատանի էր եւ շատերի պես գերեվարվեց հայրենիքից: Նաբուքոդոնոսոր արքայի հրամանով Դանիելն իր երեք հրեա ընկերների հետ Բաբելոնում ուսանեց քաղդեացիների լեզուն, ինչպես նաեւ զանազան գիտություններ: Ծառայության մտնելով արքունիք՝ ժամանակի ընթացքում նա բարձր դիրքի հասավ, ինչի շնորհիվ կարողացավ իր ժողովրդին պահպանել կռապաշտության վտանգից:

 Տակավին վաղ տարիքից Դանիելն աչքի էր ընկնում բարեպաշտությամբ եւ իմաստությամբ: Միայն նա էր կարողանում մեկնաբանել թագավորի առեղծվածային երազները: Դրա շնորհիվ Նաբուքոդոնոսոր արքան ընդունեց Իսրայելի Աստծուն եւ Նրան խոստովանեց որպես աստվածների Աստված [տե՛ս Դան. 2.47]:

 Բաբելոնը մարաց եւ պարսից զորքերի կողմից գրավվելուց հետո էլ Դանիելը պահպանեց իր բարձր դիրքը արքունիքում: Սակայն նախանձ ու չար պալատականների բանսարկության հետեւանքով Դարեհ արքայի հրամանով նրան նետեցին փոսը, ուր առյուծներ կային: Տերը հրաշքով փրկեց Իր հավատարիմ ծառայի կյանքը, եւ դրա շնորհիվ Աստծո անունը առավել փառավորվեց հեթանոսների մեջ [տե՛ս Դան. 6]:

 Դանիելը, որի իմաստության եւ արդարության համբավը տարածված էր ամենուրեք, իր կյանքի ընթացքում (իսկ նա հավանաբար ապրել է 90 տարի) արժանացավ զարմանալի ու սքանչելի շատ տեսիլքների, որոնք կանխագուշակում էին մարդկության կյանքում կարեւորագույն իրադարձություններ: Նա մարգարեացավ Հիսուս Քրիստոսի թագավորության եւ սուրբ Կույսից Նրա ծնվելու մասին:

Երեւան, ձեռ. 4243, էջ 175բ, Աստվածաշնչային ժողովածու, 1263-1266 թթ.
Աղբյուր՝ «Սրբազան ժառանգություն» Հայ քրիստոնեական մշակույթի համառոտ հանրագիտարան: