Ագահության մասին (առակ)

Մի փոքրիկ տղա տասը արծաթ ուներ:

 Երբ  կորցնում է փողը, սկսում է լաց լինել: Մի բարի մարդ, տեսնելով, որ փոքրիկը լալիս է, խղճում է նրան եւ տասը արծաթ է տալիս, որ նա ուրախանա: Փոքրիկը ուրախանալու փոխարեն սկսում է աղիողորմ լալ: Մարդը զարմանքով հարցնում է, թե էլ ինչո՞ւ է լալիս: Տղան ասում է, որ եթե իր տասը արծաթը չկորցներ, այժմ քսան արծաթ կունենար:

 Երբ մարդիկ  տենչում են ավելին ունենալ, չեն կարող հանգիստ ապրել եւ միշտ դժգոհում են: Ագահությունը մարդու մեջ ավելի է սաստկանում, երբ նրա ունեցած ոսկիները շատանում են:

Հատված «Գեղեցիկ ապրելու գաղտնիքները (խորիմաստ պատումներ)» գքից: