Եթե Քրիստոս հարություն է առել, ինչու՞ դեռ կան մեղքն ու մահը

Եթե Քրիստոս հարություն չի առել, ի զուր է ձեր հավատը, եւ տակավին նույն մեղքերի մեջ եք:
(Ա Կորնթ.15;17)
Այսօր շատերը այս խոսքին կհակադարձեն հետեւյալ հարցը. «Եթե Քրիստոս հարություն է առել, ինչու՞ դեռ կան մեղքն ու մահը»:
Հարությունը ձրի պարգեւ է, բայց անարժանները չեն պարգեւատրվում, եւ նախքան կյանքի համար հարություն առնելը պետք է մահանալ … մեղքի համար: Միայն Հիսուսի Հարության փաստով է վավերական մեղքի ու մահվան, հիվանդությունների ու անկատարությունների, դժվարությունների ու դժբախտությունների դեմ մարդու պայքարն ու հաղթանակը, միայն Քրիստոսի Հարության հանդեպ հավատով է վավերական մարդու արդարությունն ու փրկությունը: Նա, ով սոսկալի չարչարանքներ կրեց մեր մեղքերի համար, Խաչի մահով մեռավ եւ երրորդ օրը Հարություն առավ, Իր Արյա՜մբ փրկագնեց մեզ մեղքի եւ մահվան գերությունից, որպեսզի Իր Հարությամբ նորովի արարչագործի, կենդանացնի մեղավոր մարդուն, որպեսզի «Ով հավատա Նրան, հավիտենական կյանք ունենա եւ առավել եւս ունենա»:
Այս տարի մեր Տեր եւ Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի Հրաշափառ Հարության տոնը ապրիլի 20-ին է:
Ապրիլի 19-ի երեկոյան`Սուրբ Զատկի ճրագալույցը, եւ, մասնակցելով Սուրբ եւ Անմահ Պատարագին, կենսանորոգ Հարության ավետիսը կտանենք մեր հարկերից ներս: Հարության հաղթությամբ զգեստավորված քրիստոնյան բացականչում է. «Ու՞ր է, մա՜հ, քո հաղթությունը, ու՞ր է, գերեզմա՜ն, քո խայթոցը»:
Տերերի Տերը եւ թագավորների Թագավորը աշխարհում ծնվեց ախոռում, իսկ Նրա Փառքի գահը եղավ Խաչը, որպեսզի ախոռների վերածված սրտերը պալատներ դառնան, եւ խաչված հոգիները փառքով հարություն առնեն: Մաղթում ենք, որ Սուրբ տոնի խորհուրդը ձեզ Կենդանի Աստծուն մերձենալու մի նոր առիթ հանդիսանա, եւ Խաղաղությունը, Լույսը, Կյանքը՝ մեր Տեր եւ Փրկիչ Հիսուս Քրիստոս Ինքը հանգրվանի ձեր հարկերից ներս եւ ջերմացնի ձեր հոգիները. ամեն:

«Սյունյաց Կանթեղ»