Քրիստոնեական պատկերագրությունը ուղեկցել է Քրիստոսի հետևորդներին դեռևս առաջին դարից: Երկարատև հալածանքների պատճառով սկզբնական շրջանում այն հանդես էր գալիս միայն խորհրդապաշտական ձևերով: Որպես օրինակ քրիստոնյաներն իրենց հավաքատեղիներում հաճախ պատկերում էին ձուկ, որ խորհրդանիշն էր Քրիստոսի, քանի որ հունարեն «իխթյուս» (ΙΧΘΥΣ-ձուկ) բառին տրվում էր հապավման ձև: Հապավումը բացվում էր «Հիսուս Քրիստոս Աստծո Որդի` Փրկիչ» վերծանությամբ: Հետագայում Քրիստոսի պատկերագրությունն անցնում է մի նոր փուլ, որ այլաբանական բնույթ ուներ: Որպես օրինակ` Քրիստոս պատկերվում էր հովվի տեսքով: Հալածանքների ավարտից հետո պատկերագրությունը մեծ արագությամբ սկսեց զարգանալ: Սակայն խնդիր էր հանդիսանում Քրիստոսի արտաքին տեսքի պատկերումը. արդյո՞ք պատկերագրության մեջ Նա պատկերվում էր այնպիսին ինչպիսին եղել էր: Ոմանք նրան պատկերում էին գեղեցիկ հույն երիտասարդի տեսքով. «Տեսքով գեղեցիկ ես բոլոր մարդկանց որդիներից…» (Սաղմոսաց 44.3): Իսկ ոմանք էլ տեղայնացնելով Քրիստոսի տեսքի մեկնաբանումը` Նրան պատկերում տվյալ ազգին բնորոշ տեսքով: Դարերի ընթացքում պատկերագրության մեջ մշակվեց Քրիստոսի պատկերման որոշակի կանոն, ինչի շնորհիվ այսօր ցանկացած սրբապատկերում էլ կարելի է զանազանել Մարմացյալ Աստծո պատկերը: Քրիստոսի պատկերագրության նախատիպ հանդիսացավ Թուրինյան պատանքը, որում արտատպված է Քրիստոսի առաջին անձեռակերտ պատկերը:
Տիրոջ պատկերագրության մեջ ժամանակի ընթացքում առանձնացան որոշակի դրվագներ ընդգրկող շարքեր` Ծննդյան ավետիսը, Ծնունդը, Մկրտությունը, Պայծառակերպությունը, մուտքը Երուսաղեմ, Հարությունը, Համբարձումը և այլն: Եվ քանի որ պատկերագրության այս ճյուղին բնորոշ է Տիրոջ երկրային կյանքի որոշակի դրվագների պատկերումը, այն ստացել է պատկերների Տերունական շարք անվանումը:
Պատրաստեց Վլադիմիր սրկ. Գևորգյանը
Մեջբերումը՝ Գևորգյան Հոգևոր Ճեմարանի երկշաբաթաթերթի 8-րդ համարից
